Lolita.

Vanmorgen op de fiets moest ik aan mijn oude kaptafeltje denken.
Eigenlijk was het geen tafel, maar een spiegeltje met een mandje eronder, van bamboe en riet.
Het hing aan de muur van mijn slaapkamer en tafels hangen niet. Het was dus meer een kapmandje.
In dat mandje was eens een flesje met groene ogenschaduw omgevallen, van mijn moeder. Hierdoor zat er op de bodem van het mandje een glanzende groene plek. Die groene plek, daar veegde ik soms met mijn vinger over. Om vervolgens hard wrijvend over mijn ooglid te gaan, et voilà! Ik was opgemaakt. Althans, dat vond ik toen. Je zag er hoegenaamd niets van, maar het ging om het idee. Want make-up: dat vond ik toch wel zo iets fascinerends! Maar het mocht niet. Dat was zo vroeger: kinderen van een jaar of twaalf hadden geen make-up. En al had je het wel, dan deed je het echt niet op naar school. Een meisje uit mijn klas kwam eens opgemaakt naar school. Nou, dat deed ze ook nooit meer. Ze werd vreselijk uitgelachen.

Tegenwoordig is dat allemaal heel anders. Op het schoolplein zie ik meiden van elf, twaalf jaar jong compleet in de verf voorbij lopen. En dan heb ik het echt niet over een subtiel glansje op de lippen. Nee zeg. Dikke lagen mascara en lippenstift hebben ze op.
Zo zonde van die mooie jonge koppies. Mooier worden ze er echt niet van. Alleen ouder, en dat is natuurlijk ook de bedoeling, snap ik best. Ik snap alleen niet dat die ouders dat goedvinden.

En hoe moet dat met Koekie later? Die heeft nu al een hele doos vol make-up. Ze mag het alleen binnenshuis op, maar het zal nog een hele toer worden om die regel door te blijven voeren tot ze er in elk geval niet meer als Lolita uit ziet, met make-up op. Maar het is wel een strijd die ik aan zal gaan.

Ik zal de laatste zijn om te zeggen dat ik een perfecte moeder ben, maar mijn kind is in elk geval nog blij met een klein cadeautje of een middagje naar de kinderboerderij.
Best wat weemoedig kan ik er van worden, dat alles zo snel veranderd is. En dat al die ouders daar maar in mee gaan. Alles om het kind tevreden te stellen. Wij waren vroeger blij met één snoepje. Nu ken ik meerdere kinderen die daar hun neus voor ophalen. Het moet op z'n minst een zakje of een rolletje snoep zijn. En dan die tv en computer die sommige kinderen tegenwoordig al op hun slaapkamer hebben, zo vanaf hun vierde jaar. Of de cadeautjes met sinterklaas en verjaardagen van honderden euro's.

Soms denk ik echt dat vroeger alles beter was.

Comments

[Geplaatst door: Puur Kaat]

Ik vraag me af: zouden die kleine Lolita's van nu jaren later ook zo vol weemoed over vroeger schrijven?

[Geplaatst door: Nova]

@ Puur Kaat: Vast wel. Zo van: "wij droegen pas make-up vanaf ons twaalfde, tegenwoordig zijn ze zes.."

[Geplaatst door: Saar]

Tsjaaa.. vroeger. Toen we nog stoeprandje speelden en zoenden achter het schuurtje op het schoolplein (maak je geen zorgen, toen was ik al 14 ;-)) in plaats van uren te msnnen...

[Geplaatst door: swan]

Dat ene snoepje! En het bakje chippies in plaats van de hele zak... *zit vol melancholie en neemt nog een Fruitella*

[Geplaatst door: remco]

we werken er allemaal helaas aan mee. vanochtend hoorde ik dat de ggd's besloten hebben om bij een paar scholen op proef s*exuele voorlichting te geven aan kids van 4 jaar, uiteraard wordt het wel aangepas t aan de leeftijd maar toch.....
we maken zelf dat de jeugd zo snelgaat

[Geplaatst door: Semtex]

Vroeger was het niet beter, vroeger was het anders. De tijden veranderen, mensen veranderen. De norm verandert. Jouw moeder zag in jou dingen die ze zelf niet had - meegemaakt. Nu overkomt het jou. De subcultuur van schoolleven is sterker dan de huiselijke correctie. Geef haar het verstand, het inzicht om na te leren denken en niet klakkeloos te volgen. Noch de klasgenootjes. Noch de ouder.

[Geplaatst door: Semtex]

Vrolijke bedoening hier overigens. Kleurtjes enzo. Alsof de lente is begonnen. Kopfoto is leuk.

[Geplaatst door: warmhart]

Het is heel lastig als je ziet dat je kind dingen doet die jij afkeurt, maar die de rest van de kinderen ook gewoon doen. Je kunt hooguit proberen wat bij te sturen, want de basis is bij Koekie nu allang gelegd. En hopen en vertrouwen dat ze uit het goeie hout gesneden is (en eigenlijk twijfel ik daar niet aan aan de hand van wat ik tot nog toe over haar te lezen kreeg).

[Geplaatst door: Nova]

Voor Koekie had ik vroeger een boek dat op een hele speelse manier inging op de vragen die kleuters kunnen hebben m.b.t. sexualiteit. Wat sexuele voorlichting betreft ben ik altijd heel open geweest naar Koekie toe, in de zin dat ik vragen die van haar af kwamen zo eerlijk mogelijk en passend bij de leeftijd die ze op dat moment had, heb beantwoord. Het ene kind heeft het er nooit over en het andere kind is van nature erg nieuwsgierig, die nieuwsgierigheid; daar kun je het beste op een passende manier mee omgaan, is mijn mening.

@ Semtex: Ik begrijp best dat we niet in een statische maatschappij leven, maar alle verandering hoeft toch geen verbetering te zijn? Wat betreft waarden en normen denk ik dat we er niet in alle opzichten op vooruit zijn gegaan.

Bedankt voor het compliment.

@ Warmhart: Het alleen een kind opvoeden vind ik echt niet altijd makkelijk, ik maak ook fouten en mis soms iemand om b.v. een en ander even mee te bespreken.

[Geplaatst door: Oh!]

Eerste indrukken blijven hangen, vandaar dat de mens altijd 'gedoemd' is vroeger alles beter te vinden.

[Geplaatst door: Goentah]

Vroeger kreeg ik alleen op feestdagen en verjaardagen een glaasje prik. Die had je toen in twee varianten: rode en gele. Wat was dat een traktatie! Tegenwoordig drinkt iedereen dagelijks koolzuurhoudende limonades. (Ik ook :P )

Toch tijd gevonden om je weblog op te pimpen? Kopfoto is mooi!!

[Geplaatst door: Pascal]

Soms vind ik het ook tomeloos overdreven wat ouders doen om hun kroost tevreden te stellen.

[Geplaatst door: CeeBee]

ik ben het met al mijn voorganger eens. De tijden veranderen en waarschijnlijk zag mijn oma mijn moeder met lede ogen een broek aan doen i.p.v. een rok, om maar iets te zeggen.

En soms is verandering ook gewoon vooruitgang. Want toen wij geen rok meer hoefden te dragen, kregen de vrouwen ook meer in te brengen in de maatschappij. En dat is alleen maar toe te juichen.

Maar inderdaad, ik ben van mening dat kinderen, kleine kinderen van de leeftijd van Koekie in ieder geval nog wel, nog gewoon klein moeten zijn. En blij moeten zijn met kleine dingen. En dat heeft niets met het inkomen van de ouders te maken. Tenminste, dat zou niet moeten.

[Geplaatst door: Marcel]

Vroeger alles anders, beter? Ik denk dat veel ouders tegenwoordig compenseren, compenseren omdat ze zich schuldig voelen. Wanneer je kijkt naar kinderfeestjes. Ik hoor om me heen dat het ene feestje nog duurder moet dan de ander, met meer luxe, etc. Dan denk ik terug en ik weet zeker dat bij mij thuis de leukste kinderfeestjes waren. Nee, dat kostte weinig, was ook niet het geld voor. Waarom de leukste, spoorzoekertje in het bos, allemaal spelletjes als koekhappen, spijkerpoepen, etc.. Dat was echt helemaal geweldig. De frituur aan, friet met bitterballen. Wat een verjaardag. Geweldig waren die feestjes!

Kleine dingen maken het verschil.. Onder andere voor kinderen, maar evengoed voor jou en mij. Dat gebaar, de boodschap, de gedachte dat zegt veel meer dan het kapitaal wat erachter gemoeid gaat!