« mei 2006 | Hoofdmenu | juli 2006 »
22/09/1938 – 29/06/1995
Het ergste is, dat ik dingen begin te vergeten. Soms lukt het me echt niet meer om je mij voor de geest te halen.
Hoe je lachte, hoe je stem klonk, of hoe je liep.
Maar ik ben niet vergeten wie je was. Nee, dat nooit.
Omdat er zoveel meer is om niet te vergeten.
En omdat jij zoveel meer voor mij was.
Het is niet altijd zo geweest dat ik niet van voetbal hield.
Als klein meisje ging ik met mijn vader mee, als mijn broers moesten voetballen. Alleen: hier herinner ik me eigenlijk voornamelijk de schelpen op de paadjes rond het veld van, waar ik altijd de nog niet platgetrapte exemplaren van liep te zoeken. En de broodjes kroket in de kantine, die waren daar heerlijk. Dus ook toen al niet echt veel interesse.
Maar een hekel had ik er ook niet aan. Dat kwam later pas.
Eerst ging ik zelf nog op voetbal. Maar dat was weer meer omdat ik hoopte dat mijn vader dan ook eens bij mij zou komen kijken, want hij kwam dan wel trouw naar mijn jaarlijkse balletuitvoering, ik wist best dat hij meestal de hele voorstelling snurkend doorbracht.
Keeper was ik, en dat ging best goed zolang er geen bal richting mijn doel kwam. Het enige dat ik wel aardig deed was uittrappen. Ik schopte de bal een behoorlijk eind over de middenlijn. Maar dat kwam waarschijnlijk weer meer door die goede beenspieren. Van dat ballet. Verder vond ik het eigenlijk helemaal niet leuk om op zondagmorgen om zeven uur op te moeten staan, omdat ik om tien uur in een koud en nat doel ergens in Lutjebroek verwacht werd.
Exit voetbal dus.
Bovendien wilde ik op kunstzwemmen en dat was ook altijd op zondagmorgen, en echt veel leuker.
Maar waarom kreeg ik nu een hekel aan voetbal? Ik wilde toch altijd zo graag meespelen als mijn broers buiten aan het voetballen waren? (En oh, wat was ik blij als ik eindelijk weer eens mee mocht doen, zij het dan als scheidsrechter.
En het gaf helemaal niet dat er geen hond naar me luisterde). Ik denk dat ik voetbal stom ben gaan vinden door de tv.
Er was namelijk altijd voetbal op tv bij ons thuis, en iedereen keek er graag naar. Inclusief mijn moeder. Het kon echt niemand wat schelen als ik liever naar De vloek van de woeste wolf wilde kijken, of naar de Stratenmaker op zee show. Voetbal was heilig, dat ging boven alles. En je moest stil zijn. Want anders hoorden ze Mart Smeets niet.
Stel je voor zeg.
Ohja: het hield echt niet op bij voetbal, trouwens. Vergeet vooral het schaatsen niet, en de autosport, de motorsport, het tennissen en de Olympische spelen. Of wat te denken van wielrennen? Nee, bij mij thuis werd er naar sport gekeken. De godganse tijd.
En nu ik toch bezig ben, zou ik graag de kleur oranje willen boycotten, bij deze.
Nederland heeft massaal zijn straten, auto's en niet te vergeten zichzelf ge-oranjiseert.
Leuk hoor. Vooral als we er nu al uit hadden gelegen. Dat was pas echt lachen geweest. Sta je dan met je oranje zooi...
Enfin.
Vanavond zat ik dus voetbal te kijken, samen met Koekie op de bank. Zij had het oranje fluitje en ik mocht de oranje hoed op. En vanaf de eettafel keek onze verzameling wuppen gezellig mee.
Zo ben ik dan ook wel weer.
Alleen jammer dat Koekie er steeds maar doorheen kletste.
Tikje laat. Maar dat past wel bij me.
Alleen omdat het kan, wil nog niet zeggen dat het mag.
Alleen omdat het niet zou mogen, hoeft het nog niet slecht te zijn
Alleen omdat het niet slecht zou zijn, hoef ik het nog niet te doen.
Alleen omdat ik het niet zou doen, betekent niet dat ik het niet zou kunnen.
Alleen omdat ik het misschien zou kunnen, zegt nog niet dat ik er toe in staat zou zijn.
Alleen omdat ik er wellicht toe in staat zou zijn, wil nog niet zeggen dat ik het zou wensen.
Alleen omdat ik het niet voor mezelf zou wensen, betekent niet dat ik jou er om veroordeel.
Alleen omdat ik jou niet veroordeel, hoef je niet te denken dat ik zoals jij zou willen zijn.
Alleen omdat ik zelf niet zo zou willen zijn, betekent niet dat jij je anders zou moeten gedragen.
Alleen maar dat jij jezelf mag zijn.
En ik ook.
Gebruiksaanwijzing voor het onvermijdelijke:
Stap één:
- Begin met alles wat u ooit wilde (en nog wat meer, maar dat wilde u niet, want dat durfde u niet te willen).
Heeft u dat?
Echt allemaal?
Mooi. Dan kunnen we verder met stap twee. Bij stap twee gaan we dingen weghalen.
Maar u had net alles wat u wilde en nog wat meer? Waarom dan dingen weghalen?
Omdat dat zo hoort bij deze gebruiksaanwijzing. (Don't blame me, ik heb 'm niet geschreven).
Goed, we gaan verder.
- Haal de nieuwsgierigheid weg.
- Haal de vertedering weg.
- Haal de verwondering weg. (Deze wordt vaak zwaar onderschat, maar is een onmisbaar onderdeel van het geheel).
Nu kunt u de vanzelfsprekendheid weghalen, en de behoefte.
Stap drie: Hier wordt het lastig. Want vanaf dit punt moet u gaan kiezen. Er zijn veel mensen die daar wat moeite mee hebben, wat op zich geen al te groot probleem is, mits u ertegen kunt om zo te leven.
Er zijn twee keuzes:
1: - U begint opnieuw. Dit kunt u net zo vaak doen als u wilt, uiteindelijk bent u te oud om nog te kiezen, en kiest u alsnog voor optie twee.
2: - U legt zich erbij neer dat bepaalde dingen onontkoombaar zijn.
Succes!
Er zijn spreekwoorden, of gezegdes, die ik nooit goed heb begrepen.
Neem bijvoorbeeld: "De druppel die de emmer deed overlopen."
Dus die emmer zat al zo vol dat die druppel ervoor zorgde dat het water uit de emmer liep.
Ok, dat snap ik.
Wat ik niet snap is wat daar het probleem van is.
Er is dus wat water uit de emmer gelopen? Big deal, droogt wel weer.
Anders zou het zijn als die volle emmer een boot in de rivier was, en die boot was heel groot: een schip zeg maar. Zo één als je wel eens langs ziet varen in IJmuiden bijvoorbeeld, met van die containers.
Dus dat schip zat vol met water en toen viel er één druppel in.
Een regendruppel, een verdwaalde druppel uit een bierflesje, of misschien zelfs wel een traan van een meisje.
Zou allemaal kunnen.
Enfin.
Die boot stroomde dus over, en het waterniveau in de rivier steeg schrikbarend hoog.
Zo hoog dat de rivier overstroomde.
Het achterland lag een stuk lager dan de rivier, dus binnen no time stond het hele landschap onder water.
Kijk.
Dan heb je pas een probleem.
Laatste reacties