Breath
En zo belandde ik, met één telefoontje, in het tijdperk van de angst.
Waarin een stoere man huilde en ik hulpeloos moet toezien hoe een ijzeren greep het moederhart vasthoudt.
Waarin ik mijn adem inhoud tot ik bijna uit elkaar barst.
En waarin ik in één nacht tijd het licht ineens zag, een heel ander licht.
En nu, een half jaar verder, gaat het een beetje met je?
Geplaatst door: pascal | 31 augustus 2008 om 12:50